» اخبار » اخبار اقتصادی و بازرگانی » مخبر به دنبال درآمد معادن به‌اندازه پول نفت است!
اخبار اقتصادی و بازرگانی

مخبر به دنبال درآمد معادن به‌اندازه پول نفت است!

1403/04/04 0031

روزنامه توسعه ایرانی نوشت: «از معدن می‌توانیم به اندازه پول نفت درآمد داشته باشیم»؛ محمد مخبر، سرپرست ریاست جمهوری، معتقد است که سودآوریِ معادن کشور، که منظور همان معادن ریز و درشت بخش خصوصی است، می‌تواند جایگزین درآمدهای نفتی باشند و «وزارت صنعت نماد کار کردن با بخش خصوصی است».

«از معدن می‌توانیم به اندازه پول نفت درآمد داشته باشیم»؛ محمد مخبر، سرپرست ریاست جمهوری، معتقد است که سودآوریِ معادن کشور، که منظور همان معادن ریز و درشت بخش خصوصی است، می‌تواند جایگزین درآمدهای نفتی باشند و «وزارت صنعت نماد کار کردن با بخش خصوصی است».

 

سودآوری به چه قیمتی؟

این صحبت‌ها در حالی مطرح می‌شود که دو کارگر معدن شن و ماسه شازند، دو کارگر متاهل و صاحب فرزند، از 27 خردادماه در زیر آوارهای سنگین  محبوس مانده‌اند و هنوز بعد از گذشت یک هفته، با امکانات موجود قادر به بیرون آوردن پیکرهای آن‌ها نشده‌اند.

 

پیکر دو کارگر راننده، از 27 خرداد زیر آوار مدفون مانده است و دو خانواده بیقرار و مستاصل، در حوالی منطقه آوار سرگردان مانده‌اند؛ پیکر بیجان دو کارگر دیگر همان شب حادثه به بیرون منتقل شد؛ چهار کارگر در یک معدن کوچک در محدوده شازند، به دلیلی که هنوز و همچنان مشخص نیست و مثل همیشه در دست بررسی‌ست، جان خود را از دست دادند و در این شرایط سرپرست ریاست جمهوری مدعی‌ست که از معادن می‌توانیم به اندازه نفت درآمدزایی داشته باشیم.

 

باید پرسید به چه قیمتی و با چه امکاناتی؛ آیا داده‌های دردآورِ مرگ و میر کارگران معدن و نرخ بالای حوادث این حوزه را نمی‌دانند؟ داده‌های رسمی نشان می‌دهد طی حدود یک سال و سه ماه اخیر، 30 کارگر جان خود را در حوادث کار و ریزش معدن از دست داده‌اند. در واقع در هر ماه، حداقل 2 کارگر معدن در اثر حوادثی که کاملاً قابل پیشگیری هستند، فوت می‌کنند. آیا فقط درآمدزایی صرف برای تصمیم‌سازان اهمیت دارد؟ وقتی جان کارگران تا این اندازه بی‌اهمیت است، وقتی ایمنی و نظارت در کار نیست، سود معادن به چه قیمتی به دست می‌آید؟!

 

در آخرین حادثه‌ تلخ، روز 27 خرداد، در ساعت 10 صبح ریزش یکی از معادن شهرستان شازند گزارش شد؛ در همان روز حادثه و روز بعد از آن، وزیر کشور، استاندار، رئیس سازمان امداد و نجات کشور و سایر مقامات مسئول از تلاش شبانه‌روزی امدادگران تشکر کردند و از  آمادگی دستگاه‌های عضو ستاد مدیریت بحران کشور برای کمک به حل مسئله خبر دادند؛ مثل همیشه موج خبری گسترده در مورد حادثه و مصاحبه‌های مسئولان و تسلیت‌هایشان همان 28 خرداد به پایان رسید اما پیکر بیجان و بی‌گناه دو کارگر همچنان زیر آوارهای سنگین باقی ماند؛ تمام این تلاش‌های شبانه‌روزی! نتوانست اجساد این کارگرانِ قربانی‌شده را به دست خانواده‌هایشان بسپارد!

 

مشکل از امدادرسانی‌ست یا این معادن بخش خصوصی آن‌چنان بی‌ضابطه شکل گرفته‌اند و آنقدر کمبود نظارت و بازرسی هست که راه امداد و نجات به کل مسدود است؟ پاسخ روشن است، هر دو.

 

اهالی: نظارتی در کار نیست!

به سراغ اهالی محلی این منطقه رفتم؛ آن‌ها می‌گویند «بیل و لودر زیاد آورده‌اند و ریخته‌اند در منطقه و دارند کار می‌کنند اما معدن به حدی غیراستاندارد و راهروها و رمپ‌هایش آنقدر باریک است که با ریزش سنگ، مسیر کاملاً مسدود شده است…»

 

یکی از اهالی این منطقه از اینکه دو کارگر مدفون در زیر آوار هنوز پیدا نشده‌اند، انتقاد می‌کند و می‌گوید: این معدن مثل چند معدن ریز و درشت دیگر در همین منطقه غیراستاندارد است؛ فضای معدن در یک محدوده کوچک، خیلی گود و عمیق بود و در همین فضای تنگ، رمپ زده بود؛ حالا تمام سنگ‌های معدن که برآورد خودشان 700 هزار تن است، در همین فضای تنگ و محدود ریزش کرده، این کارگران بخت برگشته کف این گودی بودند و تا تمام سنگ‌ها برداشته نشود، پیکر این کارگران پیدا نمی‌شود.

 

اهالی مضطرب و نگران می‌گویند با اعضای شورای بخش صحبت کرده‌اند: «وقتی پرسیدیم گفتند حداقل 3، 4 روز دیگر زمان می‌برد تا پیکر این دو کار پیدا ‌شود….».

 

خانواده‌ها به شدت نگران‌اند اما منطقه تا فاصله چند متری بسته شده و از حضور خانواده‌ها در مجاورت معدنِ ریزش کرده جلوگیری می‌کنند.

 

معدنی که 27 خرداد ریزش کرد، یک معدن بسیار کوچک در ناحیه شازند بود، در واقع یکی از چندین معدن شن و ماسه این منطقه؛ اهالی می‌گویند: «هرکس که توانسته و روابطی داشته، اینجا معدن به ثبت رسانده، حداقل 7 یا 8 معدن در این منطقه هست؛ دینامیت کار می‌گذارند، سنگ‌ها را منفجر می‌کنند، به شن و ماسه تبدیل می‌کنند و پول درمی‌آورند؛ اما نظارتی در کار نیست ما ندیدیم بازرسان بیایند و به فضاهای تنگ و تاریک و غیراستاندارد این معادن گیر بدهند….».

 

در روز حادثه اعلام شد مدیر و مالک معدن بازداشت شده اما اهالی می‌گویند امیدی به این بازداشت‌ها نداریم، آبی برای ما گرم نمی‌شود، ما اینجا از دست این معدن و انفجارها و ریزش‌ها آسایش نداریم. بجز اینها، روستاهای این منطقه مشکل آب سالم دارند، نیروگاه و پتروشیمی در منطقه و آب‌ها آلوده است…

 

اینها شکایات اهالی از معادن غیراستاندارد در یک محدوده بسیار کوچک است؛ در هر ماه، حداقل 2 کارگر معدن به دلیل سودجویی‌های بی‌ضابطه جان خود را از دست می‌دهند و هنوز دو کارگر بعد از یک هفته به خاطر همین سودجویی زیر 700 هزار تن سنگ مدفون مانده‌اند، کارگرانی که نه بیمه حوادث داشتند نه ایمنی؛ اما باز هم محمد مخبر می‌گوید سود معادن می‌تواند بیشتر از نفت باشد و باید به بخش خصوصی میدان بدهیم….

 

نسرین هزاره مقدم

به این نوشته امتیاز بدهید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • ×