متنهایی برای بیداری درون و مواجههی بیپرده با خود
تأملاتی در باب هستی، انتخاب و معنای پنهان زندگی
ارزش واقعی آدمها در همراهی و تشویق هنگام سختیها و مسیرِ رشد مشخص میشود، نه در تحسینِ دیرهنگامِ موفقیت. کسی که قبل از رسیدن به مقصد کنارت میماند، تو را واقعاً باور کرده است؛ کسانی که به خودِ تلاش احترام میگذارند نه فقط به نتیجه.
اگر پیش کسی گریه کردی
و باز هم تو را آدم قویای دانست
اگر پیش کسی لحظهای خشمگین شدی
و باز هم تو را آدم مهربانی دانست،
رهایش نکن.
خیلی سال پیش از یکی پرسیدم بزرگترین اشتباهی که تو زندگی انجام دادی چیه؟
فکر کرد. خیلی فکر کرد
و گفت مفت از دست دادم.
گفتم چی رو از دست دادی؟
گفت چیزی که فکر میکردم همیشه دارم.
میدونی آدم وقتی چیزی رو داره حواسش پرت نداشتههاش میشه. میگه اینکه هست.
بذار برم سراغ باقی چیزا … حواسش نیست چیزی که داره شاید با ارزشتر از تمام چیزایی باشه که دنبالشونه.
یه نگاه بهش کردم و گفتم نمیشد دوباره به دستش آورد؟ یه لبخند تلخ زد و گفت نه …
برای من نمیشد. شاید خیلی چیزا رو بشه بعد از دستدادن دوباره داشت ولی دل آدمیزاد رو نمیشه.
اینکه خیلی ساده دل کسی رو به دست آوردیم دلیل بر بیارزش بودنش نیست.
بعضی چیزا رو وقتی نداشته باشی تازه ارزششون مشخص میشه! پس بذار خیلی راحت بهت بگم: بعضی وقتا همین که چیزی رو از دست ندی کافیه.
«وقتی به خلقت نگاه میکنی،
میفهمی هیچچیز اتفاقی نیست؛
همهچیز در جای درست خودش قرار گرفته است.
دیدن طبیعت،
یادآور عظمت خلقت
و کوچکیِ نگاه ماست.»
در مدتی که در این دنیا هستید، به معنای واقعی کلمه زندگی کنید.
هر چیزی را تجربه کنید، مراقب خودتان و دوستانتان باشید.
خوش بگذرانید، دیوانگی کنید، عجیب باشید، بیرون از خانه بروید، تلاش کنید و شکست بخورید.
چون به هر حال این اتفاق میافتد پس بهتر است حتی از شکست هم لذت ببرید.
سعی نکنید کامل باشید!
اصلا، اصلا..!
فقط سعی کنید یک نمونه عالی باشید از انسانیت…یک انسان خوب…
تاریخ بیرحمترین معلم است!
نه ایوانی ماند و نه قصری؛
حتی نشانی از قبرشان هم نیست.
این خاک،
غرورِ خیلیها را بلعیده است.!
میخواهم طوری زندگی کنم که از زندگی لذت ببرم؛
اگر موفقیتی حاصل شد چه بهتر ولی اگر نشد لااقل خوب زندگی کردهام و همین کافی ست، من موفقیت را به خودی خود هدف نمیدانم. خیلی از مردم این را نمیفهمند…
به ما آموخته اند که به دنبال آرزو رفتن، کار دشواری ست، اما متوجه نیستیم که شاید گذران زندگی با این دانسته که در پی آرزوهایمان نیستیم، بسیار دشوار تر است.
ما بی آرزو شده ایم، در حالی که آرزو کلید بهره گیری کامل از توان معنوی مان است.
دلیلِ اینکه آدم ها
به دشوارى شاد میشوند
این است که همواره
“گذشته” را بهتر از آنچه بوده
“حال” را بدتر از آنچه هست
“آینده” را نامشخص تر از آنچه خواهد بود میبینند.
جهان بازتابی از خود شماست اگر خود را از درون دوست بدارید و به خود مهر بورزید و ارج و ارزش نهید در زندگی بیرونی نیز همین حالات اشکار خواهد شد.
اگر طالب عشق بیشتری هستید به خود عشق بورزید، اگر خواهان پذیرفته شدن هستید خود را بپذیرید و اگر از اعماق وجودتان خود را محترم شمارید همان سطح احترام را از هستی فراخواهید خواند.
زندگى شما،
نتیجه انتخابهاى شما تا به این لحظه است.
هر کجا هستید و هر کسى هستید به دلیل انتخابها و تصمیمهایی است که تا الان گرفتهاید، حتى هیچ کارى نکردن هم نوعى انتخاب است.
فقر تنها نصیب کسانى مى شود که مایل به آن هستند، زیرا ما در انتخاب افکار خود آزاد هستیم.
بنابراین کنترل کامل زندگى شما و تمامى آنچه براى شما رخ مىدهد در دستان خودتان است.
پس برخیز و مگذار که هیچ کس رویاهایت را تصاحب کند، مگر خودت!
هرگز خویش را در حسرت پرواز باقى مگذار.
میگم تو فضای مجازی…
حسرت لحظات خوش
کسى رو نخورید
اون لحظات اگه خوش بودن…
مطمئن باش گوشى دستشون نبود؛
ویترینِ، ویترین…!
با ذهنی که همیشه
احساس بدبختی میکنه،
رسیدن به خوشبختی محاله
پس برای اینکه خوشبخت باشی،
ذهنیتت رو تغییر بده
مایک عذرخواهی
به خودمان بدهکاریم …!
برای تمام وقتهایی
که میدانستیم قدرمان را نمیدانند،
اما باز محبت کردیم …!
میدانستیم حرفمان را نمیفهمند
اما باز گفتیم …!
ما به خودمان یک عذرخواهی بدهکاریم
برای تمام وقتهایی که سکوت کردیم
مبادا آدمِ روبهرو دلش چون ما بشکند!
قلب که سن و سال نمیشناسد
شکستنی است
هر جا و هر وقت که آزار ببیند
میشکند
کسی را با تحقیر داشتههایش ویران نکنید
شاید آنچه دارد
تمام دلخوشی زندگیاش باشد
هر چند که در نظر تو کم و ناچیز و
بی ارزش باشد
و یادت باشد…
ملاک ارزش گذاری انسانها
نه شغلشان است
نه مدرک تحصیلیشان
و نه ثروت و زیباییشان
بلکه این قلبی پاک و اخلاق والایشان است
که به آنها ارزش میدهد
چه سنگ را به کوزه بزنی
چه کوزه را به سنگ
شکست با کوزه است
دلها خیلی زود از حرفها میشکنند
مراقب گفتارمان باشیم.
قرار نیست
که با افکار دیگران زندگی کنیم
و قرار نیست
به شیوهای که دیگران برای ما چیدند
هماهنگ شویم
خودت برای خودت زندگی کن
همانطور که دوست داری
همانطور که لذت میبری.
و مطمئن باش
اگر خودت به فکر خودت نباشی
کسی در این دنیا
خوشبختی و شادی را
به تو تعارف نخواهد کرد…
پس شاد باش و عاشقانه زندگی کن…
من با این جمله زندگی میکنم:
“زور خدا از همه بیشتره”
همه برات نخوان خدا برات بخواد کافیه
بذار راحتت کنم …
بدون خطر ،عظمتی وجود ندارد
بدون تلاش، شانسی وجود ندارد
بدون صداقت، احترامی وجود ندارد
بدون تغییر ، پیشرفتی وجود ندارد
بدون رویا، زندگی وجود ندارد.
بزرگترین خیانت ها رو
ما خودمون در حق خودمون میکنیم
با نادیده گرفتن خودمون
با سرزنش خودمون
با ایجاد احساس کافی نبودن در درونمون
و مایی که خودمون اینهمه بلا داریم هر روز
سر خودمون میریم، دنبال خائن بیرونی هستیم!
آدما هیچوقت نمیان که بمونن!
آدما همیشه واسه رفتن میان!
وقتی خسته و ناراحتن ، واسه بهتر شدن
میمونن و بعد از اینکه بهتر میشن؛
میزارن میرن و تو میمونی و خودت و خودت خودت!
خصلت آدماست! عادت کن که درو باز بزاری
چون هی باید پاشی درو وا کنی!
قـوی بـاش تـا کسـی شکستـت نـده
نجیـب بـاش تـا کسـی تحقیـرت نکنـه
خـودت بـاش تـا هیچکـس فـراموشـت نکنـه…
به دستی دست بده که دستت را نگاه بدارد،
به جایی پا بگذار که زیر پای تو نلغزد…
که واقعا خودش یه اصل در زندگیه!
آدمهای بلاتکلیف روح و روانتون رو به بازی
میگیرن نمیشه روشون حساب کرد،
یهو زیر پاتون رو خالی میکنن…
زندگى مثل یک کامواست
از دستت که در برود، مى شود
کلاف سر در گم،گره مى خورد، میپیچد به هم، گره گره مى شود
بعد باید صبورى کنى، گره را به وقتش با حوصله وا کنى
زیاد که کلنجار بروى، گره بزرگتر مى شود، کورتر مى شود
یک جایى دیگر کارى نمى شود کرد، باید سر و ته کلاف را برید
یک گره ى ظریف و کوچک زد، بعد آن گره را توى بافتنى جورى قایم کرد، محوکرد، جورى که معلوم نشود.
” یادمان باشد “
گره هاى توى کلاف
همان دلخورى هاى کوچک و بزرگند
همان کینه هاى چند ساله
باید یک جایى تمامش کرد
سر و تهش را برید.
زندگى به بندى بند استْ به نام “حرمت” که اگر پاره شودتمام است….
زمین بدجور گرد است…!
در دنیا قانونی وجود دارد به نام قانون “کارما”
قانون کارما یعنی اگر بزنی یک روزی میخوری
یعنی اگر شکستی یه روز خودت هم میشکنی
خلاصه کنم برایت قانون کارما همان ضرب المثل معروف است که میگوید از هر دستی بدهی از همان دست پس میگیری
آن زمان که دلی را شکستی
آن زمان که اشک کسی را دراوردی
آن زمان که زخمی زدی
بترس از قانون کارما که اگر توبه کنی و پشیمان هم شوی سودی ندارد و این قانون چه بخواهی چه نخواهی بر زندگی تو پیاده میشود…
بترس از قانون کارما…
کارما یعنی زمین بدجور گرد است…
اینبار که به قبرستان های شهر رفتید
روی یکی از آنها بایستید
فاصله شما تا آنها به نیم متر هم نمیرسد
فرق شما و آنها تنها در نیم متر فاصله است
به کارای که میکنین فکر بکنین
معلوم. نیست کی ما هم. بریم زیر هم
همون یک وجب خاک
هنگامی که طوفان به پایان رسید
شما به یاد نخواهید آورد که
چگونه آن را گذراندید
چگونه توانستید زنده بمانید
حتی مطمئن نیستید که طوفان
واقعا تمام شده یا نه
اما یک چیز قطعی است
وقتی از طوفان بیرون میآیید
همان شخصی نخواهید بود که
وارد آن شده…
گردآوری:بخش سرگرمی موزستان
